Review: Ik geef je de zon – Jandy Nelson

ikgeefjedezon

  • Titel: Ik geef je de zon
  • Auteur: Jandy Nelson
  • Uitgeverij: Blossom Books
  • Pagina’s: 364
  • Taal: Nederlands
  • Genre: Young Adult Literatuur
  • Waardering: ♥♥♥♥♥

Jude en haar tweelingbroer Noah zijn op hun 13e onafscheidelijk, ondanks hun uiteenlopende karakters. Noah is introvert, tekent de hele dag en is in stilte verliefd op de buurjongen, terwijl Jude van de rotsen in zee springt, knalrode lippenstift draagt en genoeg praat voor hen allebei. Maar na een tragische gebeurtenis groeien Noah en Jude steeds meer uit elkaar. Drie jaar later spreken ze elkaar amper nog en lijkt hun band onherstelbaar beschadigd. Dan ontmoet Jude een eigenwijze, vreemde maar knappe jongen, die haar voorstelt aan iemand die haar hele leven (en dat van Noah) opnieuw omgooit.

Mijn review:

In Ik geef je de zon volgen we het verhaal van de tweeling Noah en Jude. Vanaf kinds af aan zijn ze onafscheidelijk, maar nadat hun moeder om het leven komt bij een auto-ongeluk groeien Noah en Jude steeds verder uit elkaar.Beiden vertellen zij de helft van het verhaal wat uiteindelijk één geheel vormt.

Noah is een introvert persoon, hij houdt van kunst en tekenen. Hij wil dolgraag naar de kunstacademie. Noah verteld het verhaal voor de dood van hun moeder op dertienjarige leeftijd. Hij komt erachter dat hun moeder een groot geheim meedraagt en verteld dit pas jaren later aan Jude. Ondertussen wordt hij verliefd op zijn buurjongen Brian en worstelt hij met het idee dat hij homo is.

Jude is een extrovert persoon en dus het tegenovergestelde van haar tweelingbroer, ze houdt van feesten en jongens, maar na de dood van haar moeder veranderd dit, zij verteld het verhaal van na de dood van hun moeder op zestienjarige leeftijd. Ze trekt zich in zichzelf terug, gaat naar de kunstacademie en ziet de geest van oma Sweetwine. Totdat ze een jongen ontmoet, Oscar. Ondanks dat ze haar jongensoogkleppen op heeft valt ze toch voor hem.

In het begin van Ik geef je de zon lees je hoe close Jude en Noah waren en hoe ze uit elkaar zijn gegroeid, naarmate het verhaal vordert komen broer en zus weer bij elkaar. De emoties schijnen door de pagina’s heen, liefde, verdriet, vriendschap… Ik leefde mee met de karakters en moest soms toch stiekem bijna een traantje wegpinken. Daarnaast is het een knap staaltje schrijfwerk van Nelson, het verhaal is prachtig geschreven. Elke zin draagt bij aan het verhaal. Naar mijn mening kwam het verhaal soms dan ook poëtisch over.

Conclusie: Dit is zeker een van de betere boeken dat ik heb gelezen. Ik sloeg de ene na de andere bladzijde om zonder te kunnen stoppen. Het verhaal grijpt je vast en laat je niet meer los.

Noah:
(ZELFPORTRET: De jongen die verstopt zit in de jongen die verstopt zit in de jongen)

Jude:
De heilige schrift van oma Sweetwine: Als een jongen een meisje een sinaasappel geeft, zal haar liefde voor hem zich vermenigvuldigen 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s